زهرة البنفسج ٥ و ٦ بقلم لبنى طارق
جيت نورت البيت وبتقرب بوش زياد على سميحه وتبعده بسرعه .. قوومى ياله يا طنط بطلى كسل .. انا جاااى ومصحصح وها اقعد معاكو للصبح
سميحه ابتسمت تعالى يا زيزو .. بتضحك على ايه انت
زهره بنفس الصوت الرفيع عليكى يا طنط .. شعرك منكوووش .. ومبوذه زى البطه
سميحه رفعت صوتها هى كمان عشان عمو خالد بيحب المبوذين يرضيك كدا يا زيزو
زياد بيضحك وبيكركع على الاتنبن وهما ضحكو على ضحكته
زهره طب انا جعان يا طنط انتى بخيله والا ايه
سميحه لا دا انت يتعملك احلى اكل وقامو الاتنين عملو عشا واكل لزياد وبيكلو مع بعض وبيأكلو زياد بحب حقيقى الاتنين .. وسميحه فرحت جدا لما عرفت ان عيد ميلاده بكرا وقررت تساعد زهره وتشاركها تحضير عيد الميلاد وزهره خدت زياد وراحت شقتها دخلت على السرير وهو فى حضنها نايم وسرحت فى الا فات وافتكرت يوم ما حسام جالها قبل سبوع ولاده بيومين
فلااااش بااااك
زهره اول ماشافت حسام نعم عايز ايه مش خلصنا
حسام انا جايلك وعارف انك بتحبينى وبتحبى ليا الخير .. انا ربنا رزقنى بولد وبنت الحمد لله
زهره ابتسمت بۏجع والله الف مبروك يا حسام يتربو فى عزك ايه بقى انت جاى عشان تعرفنى انى ماقدرتش اجبلك العيال وغيرى جابهم .. سيبك من موضوع بتحبينى دى وال يعنى بتفرحنى وبتعرفنى انا محرومه من ايه
حسام لا يا زهره سمر سابت البيت ومشيت
زهره ضحكت اه اروح اجبهالك واتوسل اليها عشان ترجعلك
حسام هى بتقول انى لسا بحبك ومش قادر انساكى .. وشرطت عليا لو فعلا نسيتك انتى الا تيجى وتجهزى حفله كبيره سبوع الاولاد بنفسك
عشان كدا جتلك .. والا تطلبيه انا تحت أمرك كل الفلوس الا انتى عايزاها
زهره پصدمه انت بتقول ايه .. انت بنى ادم والا هى بنى ادمه .. اخلص منكم ازاى امتى ربنا يرحمنى منكم انا ازاى كنت اعرف واحده زى دى للدرجه دى انا كنت عاميه للدرجه دى بتكرهنى ... وبصريخ اه يارب انتقملى منهم وبتزق حسام برا .. اطلع برا
حسام ارجوكى يا زهره انا مصدقت يبقى عندى عيال اعتبرى دى اخر مره ها تشوفينى فيها
زهره انت مچنون روح قول للحيوانه دى اننا اطلقنا وانا مش طايقك .. ابعدو عن حياتى وزقته بغل وقفلت الباب .. وعيطت پقهر وۏجع فظيع .. مش متخيله ان فى بنى ادمين تفكيرها وبجاحتها توصل لكدا .. عاشت تشتغل وتنسى كل الا فات او بتحاول تهرب منه بعدت عن اى علاقه نقلت من السكن لما حسام بدء يدايقها .. وبعد فتره كبيره وصل لعنوان السكن الجديد وجاى ندمان وعايز يرجع لها ولحضنها الا افتقده والحب الا اختفى من حياته . بقت تهرب من مكان لمكان وهو يلاحقها لحد ما سكنت فى العماره دى
بااااااك
زهره بتهز راسها اه كاااابوس .. ازاى انا حبيته و ازاى اتصاحبت على واحده زى سمر دى .. ياله الواحد مش بيتعلم ببلاش وبتتريق وبتتهز أل بحبك قال .. حبك عقربه يا شيخ .. والا كفايه عليه سمر دى بكل العقارب الا فى الدنيا
اختفى الليل ومازل زياد فى حضڼ زهره وظهر النور وشمس يوم جديد على الكل
زياد قاعد على السرير وبيشد فى شعر زهره
زهره بتفتح عيونها وبتقول اه .. سيب يا شقى وشالته قعدته على بطنها انت صحيت أمتى .. ياله اغسلك وشك واغيرلك والبسك هدوم جديده .. تعالى انا ها افجائك انا عملتك اوضه
كلها لعب وهدوم مملكتك انت لوحدك .. وسمعت خبط فى البلكونه .. قامت ولبست الروب والحجاب وشالت زياد وخرجت فى البلكونه
تامر بأبتسامه صباح الخير ازعجتك اصل الباشا وحشنى ومردتش اخبط عليكى
