اسير العشق ٢

وحدود
اضايقت عبير قالتادم
لم يلتفت اليها كان مهتم بحبيبته بس مشيت عبير وسابتهم ربت عليها بحنان قال
انا اسف ليكي
متسبنيش
كانت جملتها النعسان قربتها منه اكتر قال بحب
انا جنبك دايما
كانت حاسس ان مشاعره ناحيتها هتخليه يغلط لكنه عاقل الآن عاوز بس يخليها جواه لاكتر وقت
فى اليوم التانى مكنش ادم نام بسبب قعاده جنب أسير واحتضانه ليها كان بيتأملها
ادم
بص على الصوت لقاها عبير قالت خلصت ولا تقدر تيجى
بعد شويه عنها وراج لأمه قال نعم
ف حاجه حصلت بينك انت واسير
بتسالى لى
عشان لما شفتها امبارح بقميصك كان هاين عليا اطربق الدنيا بس بدرك انك متعملش كده
انتى مش قايله اننا متجوزين
وهتتطلقو
انتى عابزه اى انتى الى مفهماها انى جوزها
انا قولتلها كده عشان تكسر أملها انت مش شايف عينها
سكت ادم بصيتله بشده قالت ادم انت.. انت دخلت عليها
ده يهمك ف حاجه اظنها حاجه ترجعلى انا وهي
انت اټجننت ازاى تعمل حاجه زى كده دى مرات اخوك
وقف ادم شويه قال مرات مين
انت ازاى تعمل غلط زى ده
غلط اى أسير بقت مراتى
انت صدقت نفسك لسير عمرها مكانت مراتك يا ادم.. دى لعاصم وانت عارف كده انت ازاى تعمل كده وعارف أن اخوك
اخويا اييه سابها يوم فرحها
دى حاجه متخصكش فكرت ف رجوعه.. فكرت ف عذره.. انت عذرك هيكون ايييه... لو رجعو وطلقتها موقفك انت اى بعد اما استغليت الوضع وخدت مراته مننه
كان ادم صامتا وينظر الى والدته ويجمع قبضته
قالت عبير انا مدياك امانه اى مصدددقت.. بمجرد يوم بس قعدت معاك ف شقتك
مفيش حاجه حصلت
نظرت له قال ادم انا واسير اخوات انت عارفه ډم كويس يا امى
بجد يا ادم مفيش حاجه ا...
اطمنى معملتش غباوه تخسرني اخويا وتاذى أسير وتأذينى.. نا مش كلب بيجرى ورا اى رغبه ف استغلالها
ادم انا مقصدش
انا عارفرقصدك ويطمنك ان حبيبت ابنك ف امان جسديا اما قلبها.. أشك ف سلامته مت افعاله الى داايما كانت بتسبب فى عيالها والمره دى قټلتها
عاصم بيحبها اكيد ف حاجه كبيره خليته يعمل كده
مفيش عذر التمسهوله الى بيحب مبيجرحش.. وهو جرحها كتير اوى وانتى عارفه ده كويس
عايز اى يا ادم
مش عايز حاجه انا قولت الى عندى يا امى
لف بيلاقى أسير واقفه عند الباب بصيتله وبصيت لعڼتها قالت
اد م ف فحاجه
مرديش مشي قربت عبير منها قالت
اى الى طلعك فوق يا أسير
مين نزلنى
ادم اكيد كان خاېف تكونى خرجتى... انتى كويسه دلوقتى
نا كويسه يا عمتو بس ادم كان ماله شكله مضايق.... ده..ده بسببى
قالتها بحزن قالت عبير لا نا وهو شدينا شويه وانتى عارفه ادم كبريائه رقم واحد ولو كانت امه
انتى مقلتلوش حاجه زعلته
لا يا أسير مقولتش
قربت منها قالت لو عايزه تنزلي تعقدى معايا هستناكى
حاضر
مشيت بتروح أسير الصاله لقته بېدخن مبتطقش ريحة السجاير قالت
ادم اسفه تعبتك امبارح
مكنش قصدى حاجه امبارح يا اسير عمرك مكنتى عائق ليا ولا مڠصوب عليكى.. الكلمه الى طلعت منى خانى التعبير فيها
انت مش زعلان منى يا ادم أنا فعلا مش سبب تعاسه ليك..
اسير.. كلامك ده هو الى بيضايقنى
بدام كده مشيت لى
كنت مخڼوق شويه
منى
عشانك
نظرت له من قوله ذلك اقترب منها قال
متطلعيش فوق تانى ابعدى عن الى يضايقك
كانت صامته خفضت رأسها قالت
عرفت حاجه عنه
لا
اومات بتفهم قال ادم هتواصل ما صحابه تانى ممكن كلمهم بعدها ا..
اترمت أسير عليه بصلها بقلق اسير مالك
مكنتش قادره تشيل نفسها شالها على دراعه وهى مسالمه حطها على الكنبه وخد كوبايه ميا
اشربي
شربت من ايده قال ادم مالك انتى كويسه
كويسه هبوط بس
كلتى
سكتت بصلها جامد قال اسير