الصياد الجزء الثاني ٣ بقلم شيماء رضوان

لاوريكى يا ريتال الكلب وصفعها على وجهها 
سليم وامسكها مرة اخرى وهو يجرها فى اتجاه الباب 
منى استنى يا سليم متخلهاش تمشي
سليم پغضب لا يا ماما لازم تمشي 
منى هتمشي بس اما شبشبي يسلم عليها زى ما كان بيسلم على امها زمان وجذبتها من شعرها واوقعتها على الارض وجلست فوقها وامسكت شبشبها وظلت تضربها به 
منى بقى انتى تعملى فى مرات ابنى كده يا بنت روحيه والله لاربيكى وضړبتها كثيرا بالشبشب ثم طردتها والقت وراءها حقيبه سفرها 
منى غورى ولو جيتى هنا تانى يا بنت روحيه هولع فيكى واغلقت الباب ودخلت هى وسليم عند نوران وقصوا لها ما حدث 
نوران الحمد لله ربنا ستر وانكشفت على حقيقتها
مرت الشهور ووضعت نوران مولودها الاول احمد الشقى
بعد مرور خمس سنوات 
كان احمد يلعب بالصاله ولم يترك شيء بمكانه
منى يابنى ارحمنى تعبتنى ده انت عندك خمس سنين امال لما يبقى عندك عشرين هتعمل ايه
احمد انتى قديمه اوى يا تيته احنا فى عصر السرعه دلوقتى اللى عنده خمسه زى اللى عنده عشرين
منى انا قديمه يابن سليم احترم نفسك لاضربك بالشبشب
احمد يادى الشبشب ابو ورده اللى انتى واجعه دماغى بيه هتخلينى اجيب مقص واخليهولك حتت
منى انت طالع قليل الادب لمين 
احمد لبابا
منى انت اټجننت بتقول على ابوك قليل الادب
احمد ايه يا منى انتى كل شويه تنسي انتى اللى علطول بتقوليله يا قليل الادب
منى بتقولى يا منه حاف يا حيوان
احمد امال احطلك عليها جبنه يا منى
ركضت منى وراءه
منى انا هربيك علشان امك وابوك معرفوش يربوك 
ركضت منى كثيرا ولكنها لم تلحق به 
منى وهى تنهج من كثره الركض اااه يانى ابنى مخلف قرد لا القرد ارحم
احمد وهو يضحك خلاص راحت عليكى يا تيته عجزتى 
منى بصوت عالى سليييييييييييييييييم
خرج سليم من غرفته على صوت امه 
سليم فى ايه على الصبح
منى حوش ابنك ده ھيموتنى انا خلاص تعبت منه
سليم فى ايه يا احمد مزعل منى ليه
منى والله ابنك معاه حق لما بقوله انت طالع قليل الادب لمين قالى لبابا
اندهش سليم مما قالته والدته
امسك سليم ابنه من ملابسه ورفعه الى الاعلى
سليم انا قليل الادب يابن نوران