شهد حياتى الجزء الثاني ١بقلم سوما العربي

سحب جورى وكان مصر ياخدها معاه.
علت شهقات جورى فى نفس اللحظة انقض حمزه ويونس وكريم على اولئك الرجال بالضړب المپرح فحاول رامز وزين مع بعض الشباب المتجمهر التدخل للفصل بينهم وذهبوا بهم الى مركز الشرطة.
بعد مده خرج الجميع من مركز الشرطه بعدما امر بحبس اولئك الرجال واللذين طالبوا هم بنفسهم بان يحبسوا.. بالطبع فالحبس اضمن وأمن كما يروه من عيون تلك الرجال والتى تؤكد انهم سيؤكلون احياء.
داخل مركز الشرطة وبعد ان اغلق المحضر جلس زين وهو مضيق عينيه يحاول تذكر شئ ما.
تحدث رامز فجاءه وقال بجديه زين... انت تعرف الناس دى منين.. انا شوفتك وانت بتكلم حمزه وكأنك عارفه وهو عارفك.
زين انا كنت فى نفس المدرسة مع مالك وجورى وبعدها كريم دخل نفس المدرسه.
رامز اه ده الشاب ابو عيون ملونه.
زين اه هو.
رامز ايوه بس حمزه صغير.. عرفته ازاى.
زين مانا وكريم صحاب جدا وهو بيخرج مع حمزه كتير فابنتقابل... على فكره راجل اوى حمزه ده.. مايغركش سنه... واد راجل ومن زمان ودماغه حلوه وتعجبك.
رامز بتوهان هى عجبتنى خلاص.
زين بابتسامته اللعوب اللعب يا سمك.. ايه... وقعت
رامز مش عارف بس من ساعة ماشوفتها وحاسس بحاجات كده.
زين بحاجب مرفوع رامز! وحاسس! الاتنين فى جمله واحدة.. طب ازاى... ياض ده انت من كتر العط بفكر اتنقل بوليس الآداب عشان اتستر على بلاويك... ياد ده انا خاېف الاقيهم بيتصلوا بيا فى يوم يطلبونى اجى اضمنك... خاېف اشوفك ملفوف فى ملايه.
رامز باستهزاء شوف مين إلى بيتكلم... ده انت زين فاضل... الى مصاحب نص بنات مصر الجديدة ومدينة نصر والمعادى.
زين انت قديم اوى... انا دخلت على 6اكتوبر والمهندسين وقريبا هخترق الزاويا الحمرا بقوه وشراسه.
رامز طيب ماتجيش بقا تعيب عليا.
زين لاااا حد الله.. انا اسهر.. اخرج.. اصاحب.. لكن اكتر من كده ماليش فيه... واسكت بقا عشان انا فى موضوع شاغلنى دلوقتي.
رامز بحماس ايه البت الحمرا التانيه.
زين تاج... دى عيله... كمان انا ماليش فى الحمر.
رامز امال ليك فى ايه
زين لنفسه دون أن يجيب رامز ليا فى الشقر... بس مش عارف افتكر اسمها ايه يعني كان لازم يرفضوا يدخلوا اساميهم فى المحضر.
رامز بانتباه بتقول حاجة
زين ها... لا لا.. سيبك منى وقوم شوف شغلك
رامز بهيام هو انا هعرف اركز فى حاجة من بعد ماشوفتها.
نظر له زين فى صمت وغرق كل منهم فى تفكيره.
__________________
فى لندن
يشعر پاختناق شديد لا يعلم مصدره.. فى باله شئ واحد هى وردة الجورى خاصته ولكن لا يريد ترك قلبه لهذا الشعور كى لا يداهمه الحنين الذى يفشل دائما في كبحه.
تناول هاتف مكتبه وطلب ادهم الذى جاؤه بعد دقائق.
مالك بصرامه ادهم.. احنا حجزنالك على طيارة بكرا.
ادهم پغضب كبير هو فى ايه... قولتلك مش مسافر... فى ايه يا مالك... انت بتحركنى على هواك.. مش نازل مصر... مش بحب اروح هناك.. انا حر.. شوفلك حد غيرى.
مالك بثبات بتعلى صوتك عليا يا صاحبى.
قالها بدهاء كبير... يعلم كم يعجز ادهم أمام صداقتهم.. ومالك كذلك أيضا.
ادهم محاولا الهدوء بتثبتنى... ماشى يا مالك.. بس اعمل حسابك.. هما يومين.. يومين بس.
مالك وبتقولى ليه كانى هطلب منك تقعد فى مصر.. ياخى ان شالله ترجع على نفس الطيارة المهم تخلص المطلوب.. مافيش حد نثق فيه عيرى انا وانت وجورج... وبعدين يا بارد مش عايز تشوف امك وتطمن على اختك وتغلس على ابوك شويه
ادهم عايز... بس مش عايز اسافر مصر.
مالك بنفاذ صبر خلاص بقا يا زياره سريعه وتخلص لحد مانشوف حل لابوك ده.
لم يجيب ادهم وانما خرج من مكتب مالك وهو يشتعل ڠضبا وضيقا وكأنه ذاهب فى رحلة إلى الچحيم.
_____________
وصلوا إلى فيلا العامرى وجدوا ماهى تخرج سريعا وقالت بلهفة وحنان وڠضب حنين... بنتى... ازاى كل ده يحصل وماحدش يكلمني.. اخص عليكى يا شهد.
شهد انا عارفه ان ليكى حق بس والله حنين هى اللى أصرت مانقولكيش.
ماهى لحنين كده يا حنين.
همست شهد لحنين امك دى فرفوره اوى.
ماهى بتقوليلها ايه يا شهد.
شهد بصراحة بقا لازم تنشفى شويه عن كده.
ماهى بسخريه شوف مين اللي بيتكلم.
شهد احممم.. حنين.. عيب.. مامى.. اتفضلى اعتذريلها.
اخذت حنين والدتها ودلفت للداخل تحاول مراضاتها فهى سريعه الحزن سريعه الفرحه.. قلبها كطفل