رواية اسير العشق الفصل السابع عشر بقلم نور الهادي 

قدامه ولمست وشه بعدها عنه قال
متلمسنيش عشان متوسخيش ايدك
حدقت به ولمسته رغما عنه قالت شرف ليا المسک وانت كده يا ادم
مسحت وجهه العرقان بغزاره وازالت الغبار الى على رقبته وهى لا تقرف منه بل تلتمسه بكل حب فكل ذرة عرق سبب فى رزقه مم مال حلال
ابعد ادم ايدها قالاسير
بيبقى شكلك وسيم وانت بتشتغل وده بيخلينى اغير... ان واحده تشوفك فتغرم فيك زى الزفته فاتن الى كانت ف وشك
مشيو
مشبو!
عماد خدها معاه مم مشاكلكها
احسسسن
قالها بفرحه وراحه قالتتصدق كنت بفكر ف الى حصلها كل يوم واختفت فين
ابتسم مسكت ايده قالت فاضلك كتير ممكن استناك ونروح سوا
لسا قدامى ساعه ونص
سحبت كرسي فى ركن قالت مش مشكله هعقد هنا اتفرج عليك
انتى كنتى فين
عند الدكتوره منا قيلالك
اه قالتلك ايه
لسا لما النتيجه تطلع هتبلغنى
اوما بتفهم بيرجع ادم لشغله بيبص لعينها ابتسم عليها فهى تصب تركيزها ع عضلاته باعجاب اتكسفت ولفيت وشها الناحيه التانيه كأنها لم تنظر اليه
بتمشو سوا بليل ويروحو
اسير الحاره دى فيها ذكريات كتير اوى.. لحد دلوقتى فاكره بابا لما كان بيجبنى هنا ذكرته مشوشه لأنى كنت خمس سنين بس فكره لعبنا سوا
انا پعانى انى مبفتكرش اى حاجه بسهوله
بجد
عداكى
ابتسمت ولفيت دراعها حوالين دراعه فلا يوجد احد سيقول كلمه عليهم وبيكنلو مشيهم للبيت
بعد مرور ثلاث ايام ادم بيكون خارج من البيت بيقابل فؤاد ف وشه اول ما يفتح الباب
استغرب قالفؤاد
الاه الاه انت رجعت فعلا
بتعمل اى هنا
جاى اسلم عليك راجع من امتى ع كده.. معرفتش اجيلك عشان شغلى وتليفون مشغول كتير بتحب ولا اى
امشي يا فؤاد
مش هتضايفنى... ده انا قليل لما بجيلك حتى
خرجو الاثنان اسير كانت واقفه ف البلكونه قالتادم
بس مبتلحقش تناديله لانه مشي بصيت للبوكس الى ف ايدها وحطاله سندوتشات لانه ملحقش يفطر
دخلت جوه وبتبص للبوكس بتنهيده كان واضح انه مستعجل
رن تليفونها بصيت اسير للمكالمه ردت
الو.. النهارده... تمم نا جايه علطول مش هتاخر
بتدخل سريعا وتغير هدومها وتلاقي البوكس الاكل بتاخده معاه عشان تديه لادم فى طريقها
فؤاد ع القهوهكويس ان محصلكوش حاجه وجت ع اد الخر بوش ده..بي ده علاقته بأنكم ترجعو
اسير عازت كده
انا المصوره بعتتلى ان صوركم خلصت وكانت هتبعتهالى
نظر له ادم قال فؤاديعم مبعتتهاليش قولتلها منك لادم
تمم هعدى عليها.. أسير مستنيه الصور اكتر من اى حد
فى العياده كانت اسير تجلس على الكرسي وساكته لكن عينها فيها صمت لا واعى وف ايدها ورق نظرت إليه وسالت دمعه من عينها نظرت لها الطبيبه فكما اخبرتها عن النتيجه وشرحت لها اومات اسير بتفهم بدون اى كلام قامت بتعلن مغادرتها وبتسيبها وتمشي
ادم خرج من مكتب بيخرج برواز من حقيبه ف ايده وكان البرواز متخلف كويس
كانت صورته هو واسير وهى بفستان ابيض وهو ببدلته والابتسامه على شفايفهم وهما ينظران لبعضهم كان أجمل صوره شغوفه مرحه
خرج تليفونه ورن عليها بس مبتردش بيكون عارف انها مستنيه الصور اكتر منه عشان كده خلص شغله وراح استلمهم
وصل على البيت دخل لقى والدته لوحدها قال
ازيك يا امى اسير مش هنا
لا منزلتش النهارده خالص قعدت معايا
اومأ بتفهم وطلع فتح باب ابشفه ولما دخل فى هدوء غريب مصمت لا يوجد حركه لانه جه او تهليل تجاهه او تريه وجهها
استغرب فاين هي قالاسير
حط الحقيبه ع الترابيزه وراح اوضته بيلاقيها قاعده على السرير وظهرها ليه نظر لها قال
بحسبك نايمه!!
مرديتش عليه قرب منها قال اسيير نا جيت.. انتى سمعانى
اه
استغرب من نبرة صوتها قالمالك
قامت أسير وهى بتجر قبضتها قالت تطلقنى يا ادم!
نظر لها بشده من الى قالته قال انتى بتتكلمى بجد ولا زلة لسان
انا بتكلم جد دلوقتى رد..
ارد ع اى منا مش فاهم سؤالك أنا أعوذ اطلقك ازاى.. متعقلى كلامك يا اسير
انا عقلاه وبقولك الى هتقوله بعد سنه قدام
نظر لها بشدهالى هقوله!
اه
اه ايه أنا عمرى مقول حاجه زى كده وانتى بتتكلمى ع لسانى لى.. بتعرفي المستقبل
مرديتش عليه مسكها ادم ولفها قال ف اى يا اسير متفهمينى طلاق اى وبعد اى الى بتتكلمى عنه
انا بديك فرصه تقرر من دلوقتى هعرفك الحقيقه لانها من حقك ومينفعش اخبى عليك لأنى هكون بظلمك
نظر لها من انطفاها قالاسير اتكلمى.. حقيقة اى
بص لهدومها الى مغيرتهاش من لما رجعت قال
انتى كنت بره
سكت باستيعاب وقلبه بيخفق قال بتردد انتى روحتى العياده النتيجه كانت النهارده!
اه
قرب منها قال ف حاجه زعلتك قولتلك انى مش مستعجل ف اى وقت نخلف ونجيب عيال
نظرت له من كلامه وحطيت عينها ف عينه هذه المره قالت
مش هبجو اصلا يا ادم مفيش وقت خالص لانهم مش هيجو
توقف ادم وبصلها باستيعاب مش فاهم
عايزنى افهمك تمم يا ادم انا مبخلفش
قربت منه وأكملت انا عقيمه